Blog: Boetedoening

‘Wat ik kom doen?, vraagt een maatje in de kleedkamer. Het nationaal hitteplan voor ouderen en kwetsbaren is toch van kracht? ‘Geintje ouwe’, buiten is het dertig graden en binnen is het zweten zonder te bewegen. De zomer is met ons meegereisd toen we terugkeerden van vakantie. Maar anders dan bij het appartement of op de camping zijn er nu geen excuses mogelijk. We kunnen ons niet meer verschuilen achter het prikkende zonnetje, de maaltijd die nog dwarszit of de glurende buren. Het is tijd voor boetedoening.

Natuurlijk zijn de sensei en zijn assistenten blij om ons terug te zien, maar er klinkt nog iets anders door in hun stem. Ze hebben er heel veel zin in zeggen ze, alleen vertrekt op deze donderdagavond de sensei. Vanwege het nationale hitteplan? Nee, om redenen die een felicitatie waard zijn. Met Levi en Marc gaan we aan de slag met een circuitje. Gewichtjes voor boven het hoofd, een halter om tien kilo naar je borst te brengen en een verhoging voor je voeten zodat je met je handen lager in opdrukstand kan blijven staan. Dan een minuut opdrukken en vervolgens een minuut een bal optillen en neersmijten zo hard als je kan. Ik zou willen dat ik kleiner was dan zou de bal hoger opstuiten. Er zitten tien kilo’s in verstopt die lijken zich te willen vastzuigen aan de vloer. Die rot bal komt net boven mijn grote teen uit.

Ondertussen stijgt mijn temperatuur. Het water dat ik naar binnen giet komt verbazend snel weer door de huid naar buiten. Onze T-shirts wegen minsten vier kilo. Na twee rondjes circuit mogen we ons klaarmaken voor het sparren. We zijn, als we Marc niet meerekenen, met zijn zessen. Anderhalve minuut in de ring en dan moet alles uit de kast. Verdedigen, aanvallen, incasseren en uitdelen. Bewegen, naar voren, ontwijken, de handen bij het hoofd. Twee rondjes en dan even rust. Allemachtig, wat valt het tegen zo vlak na de vakantie. Sommigen happen naar lucht. Wie niet traint, moet maar boeten. Goed het is ook best zwaar als het zo warm is, maar het hoort natuurlijk ook bij het ritueel. Een beetje klagen na de vakantie dat het zo zwaar is, poeh, poeh.

Na de eerste bokszaktraining, een paar dagen eerder, passeerde ik in het fietserstunneltje een mevrouw die het zwerfafval verzamelde. Je weet wel van die blikjes en flesjes die mensen onderweg verliezen. Ik probeerde in het voorbijgaan iets aardigs tegen haar te zeggen. ‘Ach meneer, dit spaart een abonnement bij de sportschool uit’, klonk het luid en duidelijk. Tsja, het leven is vol van keuzes. Lekker in de buitenlucht als zwerfvuildeskundige of binnen trainen met zwetende mensen…….? Ik denk eigenlijk dat ik er wel uit ben.

Ush

Arjen

Facebook Reacties

reacties

Erg fijn trainen bij Westerkoog Sport! Als je niet kan meekomen met de groep, dan wordt er een aangepast programma voor je gemaakt.
Rammon - Kickboksen + MMA