Blog: Let’s get personal

Let’s get personal

Eindelijk een kleedkamer voor mezelf, alleen een manager ontbreekt om te vragen of ik nog iets nodig heb. Het is zondagochtend als de deur van de sportschool speciaal voor mij openzwaait. Sensei Rick geeft me een uurtje personal training om de puntjes op de i te zetten en volgens mij ontbreken er nog wel wat puntjes.

Op zich vreemd zo stil en zonder de bekende gezichten. Eminem en 50 Cent rappen hun songs speciaal voor mij. In de ring ligt in elke hoek een verrassing klaar om warm te draaien. Twee rode anderhalve kilo’s, een woest aantrekkelijk TRX-touw en een pionnetje om me tijdens de burpees op te richten. Maar nergens een brede rug of bokszak om me achter verschuilen. Alles gebeurt onder het vriendelijke en alziend oog van Rick. Acht oefeningen om het eerste zweet op te wekken en dat lukt in elk geval.

Daarna is het tijd om aan de techniek te schaven. Sommigen denken dat kickboksen neerkomt op een potje maaien en zwaaien afgewisseld met een wilde trap. Als je dat even volhoudt is de tegenstand zo overwonnen. Inmiddels ben ik er achter dat deze sport verre van simpel is. Allereerst moet je conditie ijzersterk zijn anders kun je na veertig seconden aan de beademing en daarnaast is er ook nog zoiets als de regels der kunst.

Hoewel ik niet bepaald een nieuwkomer ben gaat het al mis bij het instoten op de pads die Rick ophoudt. Ik sta verkeerd! De basis: in kamai, het linkerbeen voor en het lichaam enigszins gedraaid, zodat je het oppervlak verkleint dat kan worden geraakt. Alles klinkt zo logisch wat Rick zegt. Je lichaam indraaien zodat je kracht genereert met de beweging van je lijf. Tussendoor kletsen we over sport, muziek en de sportschool. We oefenen met de opstoot, een onderschat element. Stoot, stoot, hoek, opstoot, als je ‘m goed uitvoert denkt de tegenstander aan je terug. We trainen met oog voor detail.

Het toetje bestaat uit licht sparren op hoofd en lichaam. Ik mag de sensei proberen te verrassen, maar telkens als ik een beetje gas geef of eindelijk een gaatje vind krijg ik mijn inbreng onmiddellijk retour. Bewegen, verdedigen, het geleerde in praktijk brengen, tjeempie wat is dat lastig tegenover zo’n ‘jonge God’. Soepel ontwijkt hij mijn pogingen en tegelijkertijd geeft hij niet het gevoel dat je er niks van bakt. Gaaf hoor zo’n gozer die net de gordijnen voor zijn toekomst heeft weggetrokken en ervoor zorgt dat je na een uur met een goed gevoel in die lege kleedkamer staat. Vanmiddag mag mijn voetbalclub het tegen de eenmalige titelverdediger opnemen. Ik hoop dat zij de kampioen wel aankunnen.

Ush

Arjen van Ginkel

Facebook Reacties

reacties

Ik train nu 4,5 jaar bij Westerkoog Sport. Vanaf dag 1 voel ik mij welkom en ben ik gemotiveerd door de Sensei om mijn grenzen op te zoeken en zelfs te verleggen.
Sander - Kickboksen